Haftasonu Kartı ve Aloe vera'mız - Weekend Card and Our Aloe vera

Bu hafta pek sevimsiz geçti. Artık devamlı gözlük takmak zorundayım. Gözlükler , Progresif cam, yani uzak, orta ve yakın görüşlerin hepsi tek bir camda toplanmış durumda. Hafta başında yeni gözlükleri aldım taktım ama hala alışabilmiş değilim. Yer kayıyor, midem bulanıyor. Benim gibi hareketli biri için tam bir kabus. Sanki bir kapana kısılmış, hayatım kısıtlanmış gibi hissediyorum, gözlerim habire çerçevede! Onlara bakmasam alışacağım belki ama yazarken bile görüyorum onları, nasıl bakmayayım. Şahdım şahbaz oldum yani anlayacağınız. En az 15 gün hiç çıkartmadan takmam gerekiyormuş alışmam için, sonra istersem çıkartabilirmişim ama zaten ben istemeyecekmişim çıkartmayı!!! Bakalım göreceğiz.

Bir de dikkatimi çekti benden başka gözlük takan yok gibi!! Kızlar sizin gözleriniz bozulmuyor mu ya???  Ben hem yakını hem uzağı bir güzel benzetmişim… Neyse alışacağız artık, hem o kadar para verdik.  Canım pahasına korumam gerek bu gözlükleri, üzerine oturmam inşallah. Bundan önceki yakın gözlüklerini o şekil kırdım da!!!

Neyse bu fotoğraflar geçtiğimiz Pazar akşamüstüden, yeni aleo vera çiçeğimizi masada oturmuş dergiler arasında kaybolurken tam gözümün önüne koydum sonra da ayy harika diyip kaltım fotoğrafını çekmeye başladım. Umarım uzun bir hayat sürer evimizde. Biz çok sevdik…

Bu haftasonu için de planlarım var. İnşallah enerjim olur, içimden gelir ve çoşarım da ortaya içime sinen birşeyler çıkar…

Herkesin haftasonu bol enerjik ve neşe dolu geçsin…

This week was very strange for me! I have a new glasses which called progressive glasses and I still am not able to use it.. I know, I need more time and I should use it continuously for at least 15 days.

I feel restricted myself and it is very difficult for someone like me hyper active!!!

Anyway, I'll eventually get used to it...

These images were taken last Sunday. While I was reading my lovely magazine,

My eyes were fixed to our new Aloe vera and I started taking photos of it. I hope it lives very long with me...

I have many plans for this weekend and hopefully I can find myself enough energy.

I wish all of you have an amazing and enegetic weekend...

Balkondan Çiçekler - Flowers From Balcony

Geçtiğimiz bir kaç hafta hem fiziksel hem de ruhsal olarak çok yorucu geçti. Fiziksel yorgunluk yatarsın uyursun geçer de gönül yorgunluğu.. işte o biraz problem…  Bir türlü geçmeyen, unutulmayan, asla unutulmayacak öyle acılar var ki bu topraklarda…  

Bu haftasonu hemen hemen evden hiç çıkmadım diyebilirim, uzun aradan sonra kurdum masaya düzenimi, balkonu yıkadım, çiçekleri suladım, kah balkonda keyif yaptım kah içeride dikiş diktim. Hafiften kafam dağıldı sanki, iyi geldi gündemden uzaklaşmak, farklı bir şeye kafa yormak, sakinleşmek…

İlk kez bu sene yaza girerken balkon için sanırım hiç çiçek almayacağız. Balkon şu anda herbiri kocaman kocaman açmış sardunyalar ile dolu. Kış çok yumuşak geçti ya hiç biri bozulmadı, güneşi görür görmez de çiçeklendiler, hatta o kadar fazla çiçek vardı ki, birazını kopartmaya bile elim vardı.
Koparttım koydum masanın üstüne bir yandan diktim bir yandan seyrettim.

Gerçi diktiğim şey konusunda biraz endişeliyim. Ne diksem ne diksem diye dolanırken, Funda bana plaj çantası diksene dedi, iyi tamam diyivermişim… Kendim ettim kendim buldum, yapacak bir şey yok, bakalım bu seferki çantayı kaç kere söküp tekrar dikeceğiz…  

The last few weeks were very exhausting both physically and spiritually. I had a big tender and I worked so hard, also  we lived a very big disaster in Turkey,  perhaps you may have heard Soma coal mine disaster...

Physical fatigue passes with resting , but for spiritual fatigue  we need time.

Because of that I spent all my weekends at home. I did enjoy on the balcony, dealt with my flowers and started to sew a tote bag for my little sister. It was like a theraphy...

These geraniums are from our balcony, how lovely aren't they?

Loves...