Hani size
bahsetmiştim ya bir Pazar günü kan ter içinde sırf annemin meydan okumasına karşılık oturup masa örtüsü diktim diye… İşte
bu O.
Aslında hala bitmedi.
Parçaları birbirine eklerken o kadar efor sarfettim ki bir daha elime alamadım.
Amacım dört bir ucuna beyaz fisto geçirmekti, hatta Altınoluk’a giderken
yanımda götürdüm de orada serin serin yapayım diye ama bizimkiler böyle güzel,
gerek yok dediler, serdik gitti masaya. Gerçi zamanım olsa ben onların gerek
yoklarına pek tennezül etmeyip dikerdim ama bir türlü elim gitmedi. Üstünden
zaman geçince de insanın hevesi kalmıyor, tekrar eline alamıyor. Belki bir
daha ki gidişimde yaparım diyorum da içimden de hiç sanmıyorum diyorum: )
Ne dikeceğimi planlarken nasılda kolay gelmişti, hatta şimdi bakınca de neden o kadar zorlandım anlamıyorum. Ama büyük parçalar bile olsa patchwork zor iş. Hele benim gibi herşey düzgün olsun, eşit olsun diyenler için tam bir işgence. Kaç kez diktim söktüm hatırlamıyorum. Bitince bir de ütülenince hatalar kapanıyor, yani pek göze batmıyor diyeyim ama dikerken moralim epey bir bozulmuştu. İstiyorumki ilk yapışta cuk diye otursun, yıllardır yapıyormuş gibi tıkır tıkır dikeyim…
Çok seviyorum çeşit
çeşit masa örtülerini, yazlıkta her gün farklı bir tane serdim masalara. En ucuz
değişiklik. Mesela annem şeker çuvallarından dikerdi eskiden şimdi de bir tane
var, hala kullanıyoruz, kenarlarına ve ortasına kırmızı-beyaz pötikareli kumaş
geçirmiş pek bir şirin olmuş.
Dikiş makinam yokken
Ikea’da ya da başka bir yerde beğendiğim bir kumaş olunca hemen alıyordum. Kenarlarını
sürfile makasıyla kes, tuafiyelerde satılan dantel şeritleri elde dikiver bir
parmak içeriden kumaşın etrafına, al sana beş dakikada bir masa örtüsü. ( Neden
bunu fotoğraflamadım ki. Geçen sene yazlıkta yapmıştım böyle bir masa örtüsü,
gittiğimde fotoğraflarım unutmazsam sizin için)
Bu arada dün Ankara’da buhranlar geçirdim. Bu sıcakta dışarılarda işi olanlar için çok üzüldüm. Tam bir kabustu. Her ne kadar klimayı sevmesem de bugün öpesim var şu yandan yandan esip huzurumu kaçıran klimayı.
Bu arada dün Ankara’da buhranlar geçirdim. Bu sıcakta dışarılarda işi olanlar için çok üzüldüm. Tam bir kabustu. Her ne kadar klimayı sevmesem de bugün öpesim var şu yandan yandan esip huzurumu kaçıran klimayı.
I
sewed this tablecloth about 2 weeks ago for my parents home in Altinoluk.
It
was very difficult for me this patchwork although big pieces. I wanted to cut
each pieces evenly and I wanted to work meticulously because of that, It took a
lot of my time.
I
should work more on patchwork.
It
is not totally finished. I want to sew around a kind of white lace.
I
love all kinds tablecloth, you can change a room's decoration with a light
touch using different tableclothes.
