İnsan
içinden ne geliyorsa onu yapmalı bence. Mesela ben dikiş makinası ile
tanıştığımdan beri içimden hiç kıyafet dikmek gelmiyor. İlla ev ile ilgili şeyler
dikeceğim, yastık, masa örtüsü gibi şeyler mesela. Çanta ve mutfak önlüğü de
dikiyorum ama en çok yastık dikmeyi seviyorum. Bir de cici bici şeylerle
uğraşmak hoşuma gidiyor. Fistolar, danteller, pembeler, maviler… Böyle oluncada direk çocuklar için yapıyorum
ne yaparsam. Etrafımda çok çocuk olmadığından da boyut konusunda kafam biraz
karışık gerçi. Çanta dikiyorum anlamsız boyutlarda mesela… Hangi yaş gurubu
kızlar çanta takıyor bilemiyorum sonra.
Ama
sağolsun kardeşim o kadar ısrarcı ki elinden kurtulmanın tek yolu istediğini
vermek. İlk annemler bizdeyken bir etek dikmiştik, daha doğrusu annem dikti
bana gösterdi, sonra bir gün bana pijama altı dik dedi, “yok canım istemiyor,
ayy dikemem, oofff uğraşamam onunla” desem de en sonunda getir en rahat ettiğin
bir tanesesini diyip, oturdum onu kalıp yapıp, hart hart kestim kumaşı, sonra
dondum kaldım. İki bacağı nasıl birleştireceğim birbiriyle diye baktım iki
ayrık paçaya. Bir şekilde birleşti, oldu- bitti ve giyiyor şimdi. Eminim çok
daha pratik yolu vardır pijama altı dikmenin. (Bir ara fotoğraflıyayım onu da).
Altınoluk’da da başladı bana etek dikin, o kadar makine aldık hiç bir şey dikmiyorsun
gibilerinden konuşmaya… Ağlamayana meme yok lafı ne kadar doğru, o konuştukça
biz diktik annemle, iki etek bir ev elbisesi. Makinayı aldığımızdan beri
kendime hiçbirşey dikmedim henüz. Ne çanta, ne makyaj çantası ne de başka bir
şey… Gerçi böyle daha mutlu oluyor insan.
Eteklerden
biri işte şu fotoğraflarda gördüğünüz. Bu kumaşı yine kışın ortasında henüz
dikiş makinam yokken almıştım. İndirime girmişti IKEA’da, bende yazlığın
balkondaki divanı için alıvermiştim epeyce.
Bir şekilde ya annem diker, sıkılırsa bir terzi buluruz diye
düşünmüştüm. Benim dikeceğim hiç aklıma gelmezdi.
Minderleri,
yastıkları diktim biraz kumaş arttı baktım bizimkisi de etek diye inliyor, gel
dedim bozarsam bozarım bundan etek dikelim sana. Eteği diktik, küçük
parçalardan da anneme çanta çıkarttım: ) Zaten hiç kumaş atmıyor bizim evde,
boyutlarına göre poşetlere ayrılıyor tüm parçalar.
Benim
zevklerim çok çabuk değişiyor. Zaten hep diyorum ya çok değişken biriyimdir
diye, birşeyi bugün seviyorsam yarım hiç de hoşlanmayabilirim. Mesela şu sıralar daha çok soft renklerden
hoşlanıyorum. Bu kumaşı alırken ise seviyordum böyle canlı renkleri. O yüzden pek de heyecanla başlayamadım
dikmeye ama bitince misler gibi balkonu yıkayıp ailece karşısına geçip
baktığımızda pek hoşumuza gitti bu divancık.
Cıvıl cıvıl oldu, her gören bayıldı.
Ha
bu arada bu armut da neyin nesi diye sorarsanız, babamın kardeşime doğumgünü
hediyesi. Altınoluk’dayken kardeşimin doğumgünüydü. Babam 3 gün öncesinden
başladı sana çok özel bir hediyem var diye konuşmalara, nasıl heyecanlı,
sanırsın araba anahtarı verecek: )
Doğum
günü sabahı gizlice benim yanıma gelmiş, hediyeleri şimdi mi veriyoruz diye
soruyor, yok dedim, akşamüstü pastayı üsledikten sonra verelim… Zor bekledi o
saati. Sonra törenle gittik armutu kopartmaya ağacın başına. Ağaç denmez gerçi
ona katır gibi bir şey, incecik bir iki dal, ben kadar bir boy ve zavallının
üstünde zor taşıdığı bir tek meyvası bu armut. Babam gözü gibi bakmış taşıyamayıp
düşürmesin onu diye, bu yüzden bu kadar kıymetli. Neyse işte gittik koparttık,
ağacımıza teşekkür ettik. Ucuna da kurdelamızı bağlayıp verdik normalde kazık
kadar olan ama bizim evin biricik küçük kızına.
Hepinize havalar hala sıcakken harika bir haftasonu diliyorum...
Normaly
I don't like and I don't want to sew dress, skirt or any outfit. I like to sew
cushions, tote bags and another things for home or children.
But
my little sister always wants some things for herself from me like a skirt or a
dress... I'm not a sewing expert, but I'm doing
whatever she wants for get rid of her: )
I
had bought this fabric from IKEA for a long time ago. That time, I used to like vibrant colors more
than but now I prefer the soft colors but we liked this small sofa with this
new clothes. It looks like a rainbow.
after
sewing these covers for our sofa, I sewed a skirt for my little sister and a
tote bag for my mom with the remainning fabrics.
This
skirt is my first trial and I don't want to sew again: )
Let's
talk about Pear.... We celebrated my little sister birthday a few weeks ago.
This pear was my father's present for her. We have a very very small pear tree
and this year, it just had one pear. It
was very special present for her: )
