Seviyorum işte var mı diyeceğin...

Yine mi kelebek dediğinizi duyar gibiyim.. Ama ne yapayım elimde bir yığın kelebek vardı. Onları bir şekilde kullanmak için yanıp tutuşuyordum. Bu kelebekleri dal parçalarına yapıştırmak için bulmuştum internetten. Hatırlarsınız hani Altınoluk’da yaptığım…

O zamandan beri dosyanın içinde duruyor artanlar. Geçtiğimiz haftasonlarından birinde başladım onları kesmeye, aklımdaki pano çok daha farklıydı ama elimdeki malzemeler ile bu gördüğünüzü yaptım iş arkadaşımın güzel kızı için.

Öğle yemeklerinde ya da gün içinde bir araya geldiğimizde bazen kızının maceralarını anlatıyor bana, bende akşam kardeşime anlatıyorum gülüyoruz. O kadar akıllı, süslü, kendinden emin, ne istediğini bilen, cıvıl cıvıl bir kız ki.

Geçenlerde Facebook’da anasayfada bana benzeyen bir fotoğraf gördüm, iyice yaklaştım ekrana, gözlerime inanamadım, hemen kardeşimi çağırdım gel gel bana bak diye. Hani küçükken gülen aynalar vardı ya işte onun bilgisayar uygulaması ile almış benim bir fotoğrafımı koca burun yapmış. Ama öyle böyle değil, burun neredeyse kafadan büyükJ resmen gülmekten gözümden yaş geldi.

O sırada bilgisayar başındaymış hemen bana bir mesaj attı;  Ayda Abla beğendin mi fotoğrafınıJ… Bayıldım dedim… 10 dakikadır gülüyoruz… Sonra bir baktım albümdeki tüm fotoğrafları şebekleştirmeye başlamışJ herbiri bir diğerinden iğrenç… Bir ara yeter bence milletin de midesini bulandırmaya gerek yok falan dedim ama durdurmak ne mümkün… Resmen kendimden tiksindim… Hele birinde tek gözü büyütmüş (zaten şu graves hastalığından dolayı komplekliyim), nasıl diyeyim sanki bir meleğimJ

Bir süre kendi haline bıraktık. Sonra baktım olacak gibi değil, o da sıkıldı - vazgeçti yapmaktan, eee sonra  bizimde bir imajımız var yani ele güne karşı diyerekten tek tek sildim o harika sanat eserlerini…

Neyse gelelim esas konuya; ben daha büyük bir panoya çok daha küçük boytlardaki kelebeklerden daha büyük boyuttakilere geçiş yapacak şekilde yapmayı planlamıştım. Ama elimde ne o kadar küçüklükte kelebekler, ne de o büyüklükte pano vardı.

Ben evde devamlı değişiklik yapmayı seven biriyim. Bu nedenle böyle basit şeyler çok hoşuma gidiyor, bu pano asla evladiyelik değil, tozlanır, renkleri solar… Ama olsun zaten çok da masraflı ya da yapımı zor olan bir şey değil. O gider yerine daha güzelleri gelir… Böylede içimiz de acımaz , dünya kadar para verdim, ya da onca emek harcadım demeyizJ

 

As if I heard; you are saying "again butterfly"...

Unfortunately  you will see a lot butterflies from me:).  I love butterfly and after this project (as you will remember) I had a few butterfly prints..

A few week ago, I have cut these butterflies for this small board. My plan was different but I had not had my some metarials.

I cut different sizes and colors butterflies and sticked them on the board as scattered.

This was for my colleague's daughter.

She is really pretty, clever and overjoyed. I like to listen hers stories... A few week ago, she had found my some photos from Facebook and changed them with a program.  I had big nose, or askew head.... It was realy funny but for a while:)

Anyway, I like simple things for home decoration. Because I want to change something very often in my home and for example this board is not so longlived. It can be dusty or discolored... That time I can change it with another one.. Because it is cheap and simple..

Deli Alacası...

Hatırlıyor musunuz, hani bir ara cep telefonları için kılıf yapmıştım, köpük kağıt (foam paper) denilen bir malzemeden… Aradan o kadar zaman geçti, ben hemen paralanır bunlar, pek de  kullanışlı değil falan derken hala kullanıyorum. Ne yırtıldı, ne koptu… Üstelik çok da beğeniliyor, gören istiyor, ben de zevkle yapıyorum. Gerçi yeni yeni şeyler denemek istediğimden, zaman benim için çok kıymetli olduğundan istediğim herkese de yapabilmiş değilim yalan olmasın…

Ama dün akşam yine gittim bir paket aldım bu malzemeden. Önümüzdeki günlerde oturup yapacağım bir sürü…

Neyse işte o telefon kılıflarından artan parçalarla ne yapsam ne yapsam diye kırvanıp durdum epey bir süre… Eee belli bir şey ya kelebek ya kuş ya da kalp olacak J

Siz de sıkıldınız bunlardan ama ne yapayım onlarla yapılmış herşeyi çok seviyorum…

Sonunda kuşlu birşeyler yapmaya karar verdim. Kuşları kestim ama çok sade oldu, birazcık renk katması için renkli kağıtlardan parçalar kestim her iki yanına yapıştırdım, sonra iğneyle ipi geçirip boncuk taktım. Çünkü bu malzeme çok hafif,  boncukla birazcık ağırlık vermek istedim, ama bir daha yapacak olsam daha çok boncuk koyarım.

Hazırladığım kuşları renkli iplere geçirip yine bir dal parçasına bağladım. Aslında çocuk odalarında yatağın üstüne asılan şeylerden yapılabilir bu şekilde. Yuvarlak bir kasnak ya da ne bileyim bir tel parçasının etrafına bağlanabilir, aralara çıngırak mı deniyor ondan takılır mesela… Yeterki yapmak isteyelimJ

Neyse ben tamamladım kuşlarımı ama evde asacak yer yok, elimde epey bir gezdirdim, orada burada fotoğraflarını çektim, yok yer bulamıyorum. Ev; deli alacasına döndü.. Kardeşim balkondaydı ben bunları tamamlarken, baktım asacak yer yok, suratımda sevimli bir sırıtışla elimde bunlar balkona çıktım, bak odana ne yaptım diye… Şöyle bir baktı, oldu dedi benim odam da sergi aç istersen… Çocuk muyum, ne yapayım bunları, ev iyice Şekerkız Candy kıvamında oldu zaten… Bence yazlığa götürelim….

Ve yazlığa gittik… Sabah saat 10:30 Altınoluk’tayız kahvaltı masası hazır. Hemen arabadan aldım kuşlarımı, annemlerle öpüştük koklaştık, babam tabi ölmüş açlıktan.. haydi masaya haydi masaya diyip duruyor… ama ben kuşları bahçede bir o yana bir bu yana konduruyorum o esnada. En sonunda kızdılar, astım yandaki mandalina ağacına oturdum masaya. Kahvaltıdan sonra fotoğraflarını çektim bir iki, ama rüzdardan birbirine karışıyor.. (işte bundan dedim daha fazla boncuk diye..)

En sonunda aldım yatağımın baş ucuna astım… Eee güzel oldu bence.. Sevimli yani…

Evde de bir tane kuş bıraktım, lambanın kenarına astım onu. Bakıp bakıp gülümsüyorum, durup durup fotoğraflıyorum…

İşte böyle…

Do you remember? A few month ago, I had made some cell phone cases from foam papers… Everybody liked them when they saw.

I still use it .  Firstly I thought it was not a very stable material, it could be wear out very soon time... But I made a mistake. It is really nice and I made a lot of cell phone cases for my friends as gift...

I cut the birds from rest foam papers... But they were very plain and I wanted to add a little bit color... from origami paper,  I cut out a piece as wings and  sticked them. I hooked up them to a branch and added a few beads… I loved it. But I could not find a place in our flat for them. I took a lot of photos every where but we decided to bring away them to our summer house in Altinoluk.

Only one of them is our flat in Istanbul. I hung it on the lamp. and time to time, When I see it, I am smilling and mostly taking photos:)

Bir arada bu sopanın ucuna takıp uçurdum kuşu iyi mi... Hiç yaşımın insanı olamadım hiiiçççç....

Nezih mi Kabalcı mı???

 

Kabalcı Kitapevi’ne gidiyorum, bir türlü çıkamıyorum. Gerçi Beşiktaş’daki Kabalcı çok boğucu, o kadar çok mal yığıyorlar ki sanki hepsi üstüme üstüme geliyor. Hele kışın gitmişseniz, üstünüzde de kalın palto, elinizde de birşeyler varsa… Öyle bir ter basıyor ki insana zor atıyorsunuz kendinizi dışarıya. Ama işte tüm bu olumsuzluklara rağmen bir çok değişik ürünün bir arada olduğu tek yer olması nedeniyle, çok sık uğruyorum oraya. Gerçi artık Nezih Kitapevi’de açıldı. Orası çok daha düzenli ve sakin, ilk önce oraya uğruyorum, orada alınacak bir şey bulamazsam Kabalcı’ya gidiyorum. Nezih Kitapevi’nde de şu sese tepki veren tüylü hayvanlardan koyuyorlar kıyıya köşeye. Farketmiyorsun yanına gittiğinde birden hayvancık kendi ekseni etrafında naralar atarak dönmeye başlıyor, sen de yerinde zıplıyorsun saçma sapan. Ciddi ciddi bu görüntüleri kameraya aldıklarını, sonrada oturup tüm çalışanlarla birlikte seyredip eğlendiklerini düşünmeye başladım. Bu nedenle son gidişimde içeriye girmeden önce kendime çeki-düzen verdim, gayet cool bir tavır takındım, yerde kudurmuş gibi dönüp duran hayvancıklara hiiiiiç tepki vermedim, öyle bir otokontrol yaptım ki deprem bile olsa ben gayet havalı havalı dolanıcam dükkanın içindeJ Ama tabii bu kadar kasınca kendimi, avanak avanak dolanamadım, hiç bir şey de alamadım. Ne alacaktın derseniz… zaten problem de orada, ne alacağımı da bilmiyorum.. Gidiyorum oralara, neler var bakıyorum, bir şey görüyorum onunla ne yapabilirim diye düşünmeye başlıyorum.

Kaç seferdir şu üzerinde “Foam Paper” yazan malzemeyi (ne diyeceğimi de bilemedim buna) görüyordum. Bakıp bakıp; bununla ne yapılır ki, kim ne için alıyor ki şimdi bunu, keçe mi bu yaa, Alla Alla ne buuuuuu… gibilerinden kendimle konuşup almadan çıkıyordum. Ama bir almadım, iki almadım, üçüncü de neyse ne kardeşim alıyorum ben bunu hiç bir şey yapamazsam kelebek yapar, kuş yapar kondururum biryerlere dedim.

Cuma akşamı hamarat arkadaşımız bizdeydi yine. Kardeşim yatak örtüsünü örmeye devam etti (takdirlerimi sunuyorum kendisine), arkadaşımızda aldığım soft renkli iplerden yeni bir yastığa başladı. Ben de karşılarındaki masanın başına oturdum. Kestim, biçtim, yapıştırdım. Bütün gece bakın ne yaptım diye onlara uzaktan yaptıklarımı gösterip durdum. İşte o yaptıklarımın arasında bu cep telefonu kılıfları da vardı. Ben kestip kardeşim güzel güzel dikti. İlk önce yapıştıralım dedik ama çok da kullanışlı olmayacağına kanaat getirip dikmeye kararverdik. Aslında malzeme çok sağlam bir şey değil, ama ben şuanda kullanıyorum hala bir şey olmadı. Olsa da yenisini yaparım, rengarenk kullanırımJ

Bu akşam iş çıkışı, yine Nezih ve Kabalcı ile randevum var. Bahanem de babama çoook kuvvetli bir yapıştırıcının lazım olması. Annemden gizli aradı sessiz sesiz “bana şöyle çoook kuvetli bir japon yapıştırıcısı alıver kızım gelirken” dedi, artık ne kırdıysa…

I love all stationeries, I love spending time there, I love to explore new things ... a few week ago I noticed these foam paper, but I was not sure that what could I make with them. Because of this every time I gave up to buy. But last Friday I bought them and I made cell phone cover from these foam papers. I cut it and my sister sewed. Actually it is not strong metarial. But not important I can make it from a lot of different colors every week:)