Yaşanmamış Bahar'a...

Cuma günü hava hala kapalı ve kombiler harıl harıl çalışırken, dün güneşlendim, bugün de üstümdeki kot bile fazla geldi. Kıştan direk yaza atladık resmen. Bu sene hiç baharı yaşayamadık. Her güne güneşi, canlanan ağaçları görmek için uyandık ama hep kasvet, hep bulut vardı.

İş yerinde masam bir parka bakıyor, nasıl olduğunu anlamadan bir de baktım ki yemyeşil oluvermiş. Ee ne zaman çiçek açtı bunlar???

İşte yukarıdaki fotoğraf yaşayamadığımız bahar anısına olsun…

Biraz önce bloglar arasında dolaşırken Mokkasin ‘de buldum bu fotoğrafı.  Aydınlık bir oda, renkli minderler, bahar dalı ve güzel bir sandalye…

Öptüm herkesi...

Çılgın Pembe!

Kardeşimin samimi bir iş arkadaşı (tabi aynı zamanda benim de arkadaşım) ani bir karar ile 11 yıldır çalıştığı işinden ayrıldı. Umarım onun için herşey çok daha iyi olur. Olacağına da inanıyorum zaten. Çünkü bazen bulunduğumuz ortamdan sıkılsak da, istemediğimiz işleri yapsak da, çok da mutlu olmadığımız kişilerle birlikte olsakta bu gidişe bir dur deme cesaretini kendimizde bulmamız çok zor oluyor. O “dur” dedi. Bundan sonrası belirsizlik ama aynı zaman da heyecan dolu.

Neyse Cuma akşamı üçümüz yemeğe gittik, oradan da bize gelip kahve içip muhabbet ettik, iş yerindeki arkadaşlarının onun için aldıkları çiçek de bizim oluverdi. Bütün hafta sonu boş kaldıkça onun fotoğraflarını çektim durdum.

Ikea’dan alışveriş yaptık demiştim yaa işte oradan aldığımız pembe sandalye ve mavi vazo. Bu mavi vazoyu daha çoook göreceksiniz.  

Devamı geliyor....

Bugün bunu sevdim...

Basit olan herşeyi çok seviyorum. Duvardakilere bakar mısınız? Bir iki kağıt parçası bir kuru dal... Hele koltuk mu desem, sedir mi bilemediğim şu dört ayaklıya bayıldım. 

Kaynak için fotoğrafa bir TIK