coffee table etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
coffee table etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Kalpli Tabloya Gelll...



Hani dün size bahsetmiştim ya, kardeşimin odası için geçici bir tablo yaptım diye işte bu O.
Geçici diyorum çünkü tam istediğim gibi olmadı biraz soluk kaldı duvarda. Ya kalpleri yapıştırdığım zemini daha koyu bir renk seçmeliydim, ya da renkli origami kağıtlarından yapmalıydım, o zaman daha canalıcı olabilirdi.

Londra’ya gittiğimizde her metroya binişimizde bir harita almışız, bunu Istanbul’a gelip de bavulları boşaltırken farkettim. Her yerden metro haritası çıktı. Koydum kağırlarımın arasına. İşte bu kalpler o metro haritalarından yapıldı.



Çerçeveyi Ikea’dan almıştık ama aldığımızdan beri içine bir türlü istediğimiz gibi bir şey koyamadık, bana öyle geliyor ki yakın zamanda biz bu çevçeveyi de boyayıp içine daha farklı bir şey yapacağız..
İlk önce benim odamdaydı Monet’nin Nilüferi vardı içinde,  sonra ben odama başka bir şey asınca boşa çıktı, kardeşimin odasına astık, ama kardeşim içindeki soluk kaçtı diye pek beğenmedi çıkarttı.  Biz de Matisse’in La Gerbe isimli Cutout’unu renkli kağıtlardan keserek kendimiz yaptık..  Aslında o güzel olmuştu, epey bir süre onu kullandı. Sonra adam gibi bir şey alalım dedik  AllPoster’den yine Matisse’e ait bir poster sipariş ettik ama O da olmadı… Var bir uğursuzluk bu çerçevede ama henüz çözebilmiş değilim...




Neyse sonuç olarak yapması çok zevliydi. Kağıtlarla uğraşırken çok mutlu oluyorum.
Ben ortaokuldayken iş ve teknik diye bir dersimiz vardı, o kadar güzel şeyler yapardık ki, en sevdiğim dersti diyebilirim. Sevmediklerim ise Kimya, müzik ve beden.
Bedeni sevmezdim çünkü o zamanlar çok kısa boylu olduğum için (ki şimdi nereden baksan… hemen hemen bir buçuk metre varımdır) hep sıranın en başında olurdum.
Müzik dersinden tiksinirdim; çünkü tek söylediğim şarkı (arabanın içinde olmak şartıyla)” Anne Anne Anneciğim, Üşüdüm üstüme örtsene anne” şarkısıdır (sadece bu kadarını biliyorum bununda). Yüksek sesle avazım çıktığı kadar bağırarak söylerim ki,  arabada söylenmesinin tek nedeni hiçbiryere kaçamayanların izdırabına tanıklık etmektir.
Kimya bir numaralı düşmanımdır, yok oturmadı kafamda molekül ağırlığıymış, yoğunluklarıymış… Halkuki mesleğimin de %40 ını kapsayan bir konu… kısmette yokmuş…




 
Diyeceğim o ki, kesin yapıştırın rahatlayın. Geçen hafta Küçük Prenses ve Düşler Ülkesi bloğunun sabibi ve küçük kızının yaptığı gibi… O kadar güzel anlatmış ki mutluluğunu, belki başkalarına da bulaşır….

 

At the beginning of June, We went to London with my sister. We realized that We had taken underground map every using the underground.
I cut out these hearts from London underground maps.

We had bought this frame from ikea about 2-3 years ago for my bedroom. I placed a water-lliy painting of Monet. After a while  I changed it with a mirror.
My sister used it her bedroom  wall but she did not like Monet's painting, it was realy soft color.
We made a table like Matisse's La Gebre cut-out. It was very nice and colorful.
This year we wanted to change it again and we choosed a drawing from Matisse.. We have ordered to this drawing from allposter. But we don't like it again...  Because of this I made this hearts for a temporary period.
Actually I did not like so much this job, I could use a different color for the background or cut these hearts from origami papers. Maybe that time it could be more attractive.
But not important I know that we will paint this frame with another color and change the inside in the very short time. 

 

Bir zamanlar siyahtı....


İşte huzurlarınızda bizim yeni beyaz sehpamız;





Neredeyse 2 ay önce iş yerinde boş duran bir odada gözüme çarpan bu tozlu sehpayı alıp eve getirdiğimi yazmıştım. Havalar güzelleşsin balkonda onu boyayacağız demiştim ya işte ancak geçen hafta hava birazcık açtı da bizde boya işimizi halledebildik.

Aslında ilk boyaya başlarken çok da umutlu değildim. Yapamayız, dalga dalga, lekeli olur, ya da kapanmaz, alttan siyahlık göze çarpar diye düşünüyorduk. En kötü ihtimalle balkonda üstüne çiçeklerimizi koyarız dedik. Ama sonuç harika oldu. Çok şirin bir yan sehpasına sahibiz şimdi.


Uygulanan işlem;

Ne zımpara ne de başka birşey direk boyaya giriştik:)
Ayaklarını ilk önce ahşap boyası ile boyadık, üstü kaygan parlak bir yüzeydi (formika gibi) fırça ile onu kapatamıyacağımızdan korktuk ve polisan'ın mat beyaz dekoratif sprey boyalarını kullandık.

Harika bir ürün, bütün renklerinden alıp heryeri boyamak istiyorum.

Bu sehpa patronlarımdan birirsin annesininmiş yani yaklaşık 50-60 yıllık falan bir sehpa. Okuldan mezun olduklarında 3 arkadaş kendi şirketlerini kurmuşlar ve ofisi evden buldukları fazla eşyalar ile oluşturmuşlar.
Patronuma sehpaya talip olduğumu söylediğimde şaşırdı, şimdi görse son halini daha da şaşırır benceJ




Neyse işte sonuçta şimdi bizim evde bu şirine. Aslında birazcık daha büyük olsaydı orta sehpası olarak kullanabilirdik, ama odanın ortasında aşağıdaki fotoğraflarda da görüldüğü üzere biraz küçük kaldı (Biz düdük gibi kalmış deriz, ama kimse anlamaz. “neden düdük, ne alaka” … der gibi baktığınızı görür gibiyim: )

Boya işleri bitip kuruması zaman aldığı için gün ışığında çekemedim fotoğraflarını, hava durumuna da baktım daha uzun süre güneş yok, bari paylaşayım dedim. Daha güzel fotoğraflarını da çekeceğim yani. Bunlar giriş bölümü olsun.



Bir de ayakkabılık var boyadığımız. Onun da fotoğrafları pek aydınlık değil ama en kısa zamanda onu da göreceksiniz.

Öpüyorum herkesleri...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...