Cafenohut: ada

Peşinen bir "Maşallah" alayım hepinizden: )

Hani size bahsetmiştim bizim deli olduğumuz güzeller güzelinden. Halamın kızının kızının kızı diye: ) Rahmetli halam çok genç yaşta anne olunca, bu tapılası güzelliği görme şansımız oldu işte bizim de.

Bu fotoğraflar bayramdan önceki hafta çekildi. Gerçi bayramda da Altınoluk’da buluştuk ama şimdiden deli gibi özledik. Kardeşimin telefonunda bir iki videosu var durup durup onları seyrediyoruz. Sanırım bağımlısı olduk: ) ya da bu bir çeşit aşk… Aklımıza gelince yüzümüz gülüyor, söylediklerini tekrarlayıp duruyoruz, onu öpmek için içimde inanılmaz bir istek, o istek neredeyse canımı acıtıyor.

Ne zamandır böyle küçük çocuk yoktu etrafımızda o yüzden herhalde ne yapacağımızı şaşırıyoruz. Bir de böyle bıcır bıcır konuştukça yakalayıp ısırmamak için dişlerimizi sıkıyoruz resmen.

Elinde kalem habire daireler çiziyor, eserlerini evin muhtelif köşelerinde görmek mümkün, hatta kağıt bulamadığında tek eliyle gözlerini kapatıp iki bacağını boyamış, sözüm ona saklanarak gizlice yapıyor.

Bir de kedisi var Sultan. O da onun gibi daha bebek, 3 aylık. İkisinin öyle bir videosu var ki youtube’a koysak izlenme rekoru falan kırar herhalde. "Bebeğim benim bebeğim" diye kafasını tutup yanaklarından öpüyor Sultan'ı: )

Şimdi bir de Balıkesir’de teyzemin kıznın henüz iki aylık bile olmayan, babamın değimiyle ” tombak güzeli”ni gördük, iyice delirdik. Onun fotoğraflarını daha bilgisayara aktaramadım, onu da görürsünüz yakında: )

Ada henüz iki yaşında , bu tavşanlı çantayı onun için diktim ama o küçük ve öpülesi omuzlarına birazcık büyük geldi, gerçi oyuncakları için küçük, doldurdukça dolduruyor ama iş taşımaya gelince anneye uzatıyor. Buradan anladım ki 2 yaşındaki kız çocukları için yandan asmalı çanta dikmeliyim ya da birazcık daha büyümelerini beklemeliyim.