Özledim Teninin Kokusunu Özledim...






Benim halalarım çok beceriklidir, eğer bugün elimden birazcık birşeyler geliyorsa kesinlikle bu onların etkisidir. Tabi ki ben onların tırnağı bile olamam ama en azından onların izindeyim.

Küçük halam Balıkesir’de, elinden her iş gelir, benim bebeklerime öyle kıyafetler örüp dikerdi ki şimdi bile hala öylelerini göremiyorum etrafta.


Büyük halamı kaybedeli ise neredeyse 9 yıl oluyor, ne acıysa hala adam akıllı oturup onu düşünemiyorum, kalbim sıkışıyor, unutturuyorum kendime, konuyu değiştiriyorum.  Sanki hala o ve eniştem Balıkesir’deler, sanki arasam benimle yine güzel güzel konuşacak, evli olmadığımız için çok dertlenecek ama yaptıklarımı, diktiklerimi görse mutluluktan çoşacak.

Telefonumda hala duruyor "Halam" olarak evinin numarası, abimler oturuyor artık o evde, benim hayatımın en güzel günlerinin, çocukluğumun geçtiği, prensesler gibi ağırlandığım, keyif sürdüğüm o üç katlı ama küçük evde.

O kadar severdim ki orada kalmayı, o kadar mutlu olurdum ki bahçedeki benimle yaşıt (ki artık kurudu düşünün yani) erik ağacının etrafında döndükçe. En üst kattaki kocaman yatakta ablam ve halamın ortasında uyumayı, öğretmen olan ablamın köydeki okuluna gitmeyi, sabah uyandığımda halamın beni sırtına alıp en üst kattan alt kata kadar indirmesini, tavan arasında saklanan kocaman urganla bahçede kurulan yatan salıncağı, yan komşunun şişko kızı Baharı, Halamı deli eden hırsız kedi Sarman'ı, Eniştemin ramazanda oruç kafasıyla aldığı saçma sapan şeyleri,  sinamike çayını, her sabah kahvaltı için parpulanmış yeşil biber kokusunu, halamla Çamlık’da yaptığımız sabah yürüyüşlerini, bana oyuncak bebek arabası alan misafir babaneyi, abimle oynadığımız kovboyculuğu hiç hiiiç unutmuyorum. Perşembe günleri pazar kurulurdu onların evine yakın, halamla giderdik, yemeğe doğramalık uzun domateslerden alırdı, babam almazdı mesela onlardan. Sonra eve gelirdik, o pazardan aldıklarını yerleştirirken bir domatesi ikiye böler bana verirdi, o kokuyu da hiç unutmuyorum bir de... ki Halam domatesi sevmezdi.

Halam burnunu karıştıran, tembel, yaramaz ve şişko çocuklardan hiç hazetmez, dondurmaya bayılırdı. Onunla son geçirdiğim çok kötü bir günün akşamı bizim evde, kara kışta dondurma yiyerek, eniştem, kardeşim ve İstanbulda’ki torunları ile birlikte eskilerden konuşup gülmüştük, bir şişe pasifilorayı halamdan gizli paylaştıktan sonra tabii.

İşte ramazan diyince de hep halamlarda küçükken geçirdiğim ramazanlar gelir aklıma. Ablam evlenmiş, bir iki ev uzaklıkta, abim küçük bakkal dükkanında, halam harıl harıl iftar için yemek hazırlıyor, benim oruç bahçedeki erik ağacına bir bağlanıyor bir sökülüyor…

Akşamüstüne doğru giderdim abimin yanına (Bu arada halamın kızına abla, oğluna da direk abi diyoruz biz. Halam kızardı isimlerini de eklediğimizde, ne o komşunun çocuğuna seslenir gibi öyle derdi). O kadar hoşuma giderdi ki tertemiz düzenli bakkal dükkanı, o zamandan kalmadır benim esnaflık hayallerim mesela… Sonra pideyi, yoğurdu alıp eve gelirdim, halama yardım ederdim sözümona…

İftarı bahçede yapardık, hayatımın en lezzetli yemekleri sanki… Halam meşhur maviş tatlısını ( Adından emin olamadım şimdi, belki bana böyle söyledi hep) yapardı. İftardan sonra abim arkadaşları ile çıkardı dışarıya, eniştem teraviye giderdi, her defasında size ne getireyim gelirken diye sorar, Halam da “Ayda bu sefer kazandibi istiyormuş” diyip bana göz kırpardı…

Eniştem teravihdeyken halam kesin uyuklardı, ben de bebeklerimle oynardım geniş pencerenin içinde. Hiç sıkılmazdım. Bizimkiler gelecek ve beni alacak diye ödüm kopardı, Kardeşimin annemin eteğinin dibinden ayrılmamasına karşılık benim tüm çocukluğum halamlarda, ortaokul ve sonrası teyzemlerde geçmiştir: ) O yüzdendir yani herkesin üzerimde hakkı olması, o yüzdendir benim birbirinden farklı şeylere böyle merakım, tek ailenin çocuğu değilim yani ben..

Ben 10 yaşındayken Ablamın kızı oldu. Sabahçıydım, öğlen koşa koşa okuldan gelir, önlüğü neredeyse yırtarak çıkartır, koşarak halamlara giderdim, yolda da içimden hep “ halamın kızının kızı oldu, bir güneş gibi doğdu" diye kendime ait bir marşı tekrarlayıp dururdum: ) Sanırım onu sevdiğim kadar da hiçbir çocuğu sevmedim.

İşte yukarıda fotoğrafını gördüğünüz maviş de halamın kızının kızının kızı: ) Halam görseydi deli olurdu biz oluyoruz çünkü…

İşte böyle bir moddayım ben bugün... Özledim...


Yukarıdaki fotoğrafta Halamların bahçesinde kardeşimle bebeklerimizin elbiselerini yıkıyoruz..





I tried to tell my feelings about my aunt and my childhood. I love my aunt so much and when I was a child, I used to always wish to stay in their home. They used to treat me like a princess.
My aunt passed away 9 years ago and I still miss her so much...

Have a wonderful day...











74 yorum :

  1. allah rahmet eylesin.. böyle güzel anılarda kalması ne mutlu..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. Yazacak daha o kadar çok şey var ki. Yığınla detay anlatabilirim nasıl bir fil hafızam varsa çocukluğumla ilgili hiçbirşeyi unutmadım.

      Sil
  2. Allah rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun. Çocukluk anıları gibisi var mı...
    Ufaklık çoook tatlı maşallah. Sizin minik halleriniz de tam ısırmalıkmış, tombik tombik :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaa sorma, ben 4.6 kg, kardeşim 4.9 kg doğmuşuz.. Kıyamam anneme:)

      Sil
  3. Benim kızımın da fotoğrafını çeker misin? :))
    Anılar ne güzel, Halana allahtan rahmet diliyorum, kuzuya da hayırlı uzun ömürler ve maşallaahhh :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında canlı pek çekemiyorum:) Ama denerim Senin güzel kızınında fotoğraflarını çekmeyi..
      Çok teşekkür ederim.

      Sil
  4. çok duygulandım okurken.eminim biryerlerden izliyordur bu kes-yapıştırları, dikiş makinasından ve fırından çıkanları:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de inanıyorum sizi izlediğine, torununu gördüğüne.. Öyle güzel ki minnoş, maşallah ona :)

      Sil
    2. :) umarım öyledir. Geçenlerde küçük halamı aradım hani şu ilk patchwork yaptığımda,mutlu mutlu anlattım, ah bir görsen dedim. Ben seviyorum mutluluklarımı paylaşmayı, Çoştu o da , gelsem bir haftasonu dedi. Bu kış kesin getireceğim onu bize.
      İkinize de çok teşekkür ederim.

      Sil
  5. Ne güzel hatıralar ne güzel yaşanmışlıklar.ALLAH RAHMET EYLESİN.

    YanıtlaSil
  6. ay ay ayyyy
    canımmmmmmm....

    sevgili ayda;

    ne kadar güzel bir yüreğin var senin
    ben buraya çöok bağladım
    yorumlardan görüyorum ki
    senin bu enerjin
    senin bu ruhun herkesi buraya bağlıyor
    çok güzel insanlar var senin çevrende
    bende düşünmüştüm biliyomusun
    ayda acaba kimlerden bu yetenekleri beslemiş dünyasında acaba diye bak halandan mış
    ve biliyomusun bebek müthiş
    çok güzel nazarlardan saklasın allahım

    allah halaya gani gani rahmet eylesin

    senin ruhun çok güzel

    iyice bağlıyosun beni buraya
    anneme bende ilk görüştüğümüzde onada okuycam halanızı

    benimde hayatımda birinci insan annanem
    ikinci insan halamdır

    çok etkilendim yazından

    sevgiyle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel yazmışsınız, kızardım resmen:) Çok çok teşekkürler, umarım hep bebeninize layık kalır bu blog da ben de:)
      Ananeye Selam...

      Sil
  7. ooo bu ne tatlılık , MaşAllah sana Allah nazarlardan saklasın.
    ne güzel anlatmışsın.ne güzel şeyler katmış sana yaşadıkların .insanın hayatında geriye dönüp bakınca böyle hoş , mutlu anılarının olması ne büyük zenginlik değil mi?
    şairin de dediği gibi "bâki kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş "
    Allah rahmet eylesin.

    YanıtlaSil
  8. Hayatımızdan bir yıldız gibi gelip geçen o halalar,teyzeler birbirine ne kadar çok benziyor...O çocukluk günlerinin hatıraları bu sevgi dolu insanlarla asla unutulmayacak sihirli zamanlara dönüşüyor sanki
    Okurken kendi çocukluğuma da gittim bir an
    Özlememek elde değil
    Nurlar içinde yatsınlar

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok hasklısın düşünmeme çalışıyor insan, yoksa dayanılmaz...

      Sil
  9. Canım Aydacığım benim! Ardında güzel anlar anılar bırakan bir yakını olunca insanın ona özlemi hiç dinmiyor değil mi? Işıklar içinde kalsın halan,enişten! Tüm yakınlarımıza sıkı sıkı sarılmalıyız henüz yaşarlarken ,keşkelerle üzülmemek için. Senin anıların sevdiklerinle dolu ne güzel,mutlu bir çocukmuşsun ki mutlu bir insan olabilmişsin!
    Güzel Ayda'm fotoğraflara bayıldım canım. Gördüğüm en şirin bebek halanın torunu ,hiç abartmıyorum. O ne güzellik öyle maşallah!
    Şimdi bir tahmin yürütüyorum bakalım doğru mu ;bebek elbisesini yıkayan sensin,el çırpan tezahuratçı Funda :) Bildim mi?
    Koskocaman öpücükler sana!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)) hahaaa çok güldüm Nilgün Abla, Tam isabet, Açtım telefon Funda'ya da okudum yorumunu, "Kölelik senin ruhunda kızım bak herkes anlamış bunu" diyor bana:)

      Ben de öpüyorum seni en kocamanında..

      Sil
    2. Ben olsam anaç ve hamarat derdim !

      Sil
  10. ne kadar güzel bir anlatım bu böyle.kendi çocukluğumu yaşattınız bana:)sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de de sevgiler Adaşım:)

      Sil
    2. Haa bu arada benim adımı da Halam koymuş:)

      Sil
  11. Su anda goz yaslarimi ailerek yaziyorum,benimde kokusunu ozlediklerim o kadar cokki senin dedigin gibi dusundukce kalbim sıkısıyor.yalan dunya ne yazikki isi biten gidiyor bizde onlarsiz yasamak zorunda kaliyoruz.halana Allahtan rahmet diliyorum.inaniyorum ki bir gun biryerlerde bulusacagiz onlarla.sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hatırlatmak istemezdim, birden bire düşünmeden yazıverdim, içimden geldi, hep kaçıyorsun dedim, Ne kadar zaman geçse de alışılmıyor maalesef, sadece kandırmaca..
      Benden de sevgiler.

      Sil
  12. oyyy yerim onu ben

    Hani derler ya
    Baki kalan bu kubbede , hoş bir sadaymış...
    Ne güzel ki, geri de güzel hatıralar bırakmış halan...
    Allah rahmet eylesin...
    Halayla hatıra nasıl olur hiç tatmadım
    bir tanecik halam vardı, O'nu da tanımadan kaybettim...
    Acaba hayatta olsaydı sıkıntılı olduğum zaman da dert ortağım olurmuydu yada böyle güzel hatıralarım olurmuydu...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Olurdu ya neden olmasın... Hala - Teyze güzel şey... Benim iki de teyzem var, hala kucağına otururum büyük olanın, yüz kere öperim görünce... Anne yarısı işte:)

      Sil
  13. Okurken yüreğime yumruk oturdu, bende eskilerime gittim ve içim acıyor şuanda.
    Yazıda gülümsediğim bir şey olan bu çirkinler çirkini kıza birşey söylemek isterim ; "sen nasıl bir şeysin yaaaa:)" Allah yüzünün güzelliğine ömrüne versin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel bir dilek, inşallah kendi gibi güzel bir hayat sürer.

      Sil
  14. Okurken o günlere gittim..ne güzel anılar...
    halanın kızının kızı....kaldır o fotoğrafı nazar değer,maşaallah..deli olmalık tam...
    Halana mubarek günlerde Allah rahmet eylesin diyeyim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dur ben de diyeyim tekrar Maşallah..

      Sil
  15. Üf aglattin beni. Anlatilmaz boyle hikayeler,hepimiz cok sey kaybettik hayatta. Ben babamikaybettim uc yil once. Simdi kocami kaybediyorum. Giden gunler kotu de olsa sadece guzellikler kaliyor akilda. O guzellikleri hatirlayip aglamanin verdigi aci ise bana dayanilmaz geliyor. Ve ben de ozledim,cok fazla seyi ozledim hem de. Sen yazarken aglamadin mi? Ben dusununce bile agliyorum:(

    YanıtlaSil
  16. Ah sevgili Aydacı'm !.. Ne söylesem eksik kalacak.. Halanı sevgiyle anıyorum ben de..Kelimelere sığmıyor sevgin, hürmetin belli. Sende yaşıyor güzel halacacığın ve güzeller güzeli torununda, tüüüm sevdiklerinde, senin yarattıklarında.. Bu güzel yazı için teşekkürler..çok çok sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben teşekkür ederim bu güzel yorumlar için esas..

      Sil
  17. yazını okurken,
    film izliyormuş gibi canlandı gözümde her şey...
    kendi çocukluğumu düşündüm bir yandan da...
    ben annesinin eteğini bırakmayanlardandım,
    kalmazdım hiç bir yerde:)
    sevgiler.....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) 2. çocuklar genelde çok düşkün oluyorlar anneye bence..

      Sil
  18. nasıl güzel bir anlatım,nasıl içten nasıl sıcak..yüreğine,emeğine sağlık..içimi burktun ne yalan söyliyim :) Allah kavuştursun bir an önce,hasretlik kötüdür,bilirim ...

    YanıtlaSil
  19. ağlamak istiyoruummmmmmmmmm

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ağlama ağlama, ağlamayalım, ya da ağlayalım açılalım, ay karar veremedim yine...

      Sil
  20. nasıl da sızlıyor değil mi burnumuzun direği gidenleri düşündükçe... onlarla geçen bir ton güzel anıyı yüreğimizde böylesine (senin anlattığın gibi) sıcak tutmak... düğümleniyor sözler

    YanıtlaSil
  21. Ne kadar güzel anılar biriktirmişsin ve ne kadar güzel anlatmışsın yüreğinden geçenleri... Beni de götrdün tüm o yaşadıklarının içine...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Herzaman yoğunlaşamıyor insan hayat koşuşturmasının içinde arada içine düşüyor ateş işte böyle..

      Sil
  22. çok hüzünlendim gitmek istedim eskilere mümkün olmayan zamnlara:(
    allah nazarlardan saklasın o boncuğu.

    YanıtlaSil
  23. Ağlamak üzereyim, çok duygulandım...Ne mutlu ki böyle güzel insanlarla yaşamış, mutlu bir çocukluk geçirmişsin.
    Kendimi gördüm sanki...
    Kalemine sağlık.

    Sevgiler

    YanıtlaSil
  24. Nostaljik bir post. Ben bu paylastigin ozlem duygularini teyzem icin hissediyorum hala. Bu dunyadan ayrilali 10 yil oldu ama Arnavutkoy'den her gecisimde hala daha icim sizliyor. Benim icin ozelligi cok sevdigim melek annemi kaybettikten sonra benim ikinci annem olmasiydi.
    Siyah beyaz fotograflar ve o sirin 'minik' de bu guzel yazini tamamliyor. Paylasimin icin cok tesekkurler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Senin de başınsağolsun. Çok çok zor..
      Ben teşekkür ederim.

      Sil
  25. Bir çırpıda okunup, bitiyor. Tadı damakta kalan bir yazı olmuş. Yüreğine sağlık. Hepimizin içindeki özlemleri çıkarıp koymuşsun sayfana. Sevgilerimle...

    YanıtlaSil
  26. Nurlar içinde yatıyordur inşallah ... Böyle güzel ve özlemle hatırlanmak ne güzel .Çok şanslıymışsınız ...

    YanıtlaSil
  27. ılk fotodakı kız gercekmı masallah,kım delı olmaz ona..halanızın yerıne de bol bol sevın onu..mekanı cennet olsun

    YanıtlaSil
  28. Allah rahmet eylesin. Böylesine sevilebilmek, özlenebilmek ve anılabilmek ne güzel. Nur içinde yatsın.

    YanıtlaSil
  29. Maviş dünya güzeliymiş, Allah mutlu bir ömür versin miniğe.
    Öyle güzel anlatmışsınız ki çocukluğunuzu ben de duygulanıp kendi çocukluğuma gittim..

    YanıtlaSil
  30. hiç unutulmayacak güzel anılar bunlar...
    mekanı cennet olsun.

    YanıtlaSil
  31. Yıllar geçse de acılar hep taze...
    Ama ne güzel o insanlar bize en unutulmaz anıları hediye ettiler.İyiki yaşamışlar , iyiki siz o iyi insanları yadediyosunuz.Nur içinde yatsın inşallah..
    Sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nur içinde yatsınlar evet....

      Sil
  32. BENDE ESKİ GÜNLERİME GİTTİM.. ÇOK DUYGULANDIMM

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendim girdim bu moda sizi de sürükledim... :(

      Sil
    2. Bende kendi eski gunlerimi, halamlari hatirladim. Duygulandim...
      Onlari hatirlamak iyi geldi ban
      Tesekkur ederim :)

      Sil
  33. Ayda öyle özlemişsin ki özlemin beni bile etkiledi.Çocukluğunun o güzel karelerine sanki ben de senle yaşamışım gibi daldım.

    Rahmetli halan maviş tatlısına nazire gibi sanki maviş bir tatlı torunu olduğunu görememiş.

    Nur içinde yatsın..

    YanıtlaSil
  34. Ne kadar güzel anlatmışsın Nohut, bence kesin halanda okumuştur bir yerlerden yazdıklarını ve çook mutlu olmuştur..
    Benim de en büyük hayalleriminden biridir biliyormusun, karaköy'de bir civata dükkanımın olması, küçük küçük bir sürü kutucuk,içleri pırıl pırıl...komik, hayal ama çocukluktan kalma işte..çocukluk bence her uçuk hayali mantıklı,gerçek kılıyor galiba...
    Üst fotoğrafdaki "lokum" a gelince, gerçek değil, değil mi O Nohut ?
    O nasıl bir güzellik öyle !!!

    YanıtlaSil
  35. Sadly I can't read Turkish, but I think this post is a very nice tribute to your aunt. I know how it is to miss someone you love and knowing that we will never see them again.

    YanıtlaSil
  36. Gözlerim dolu dolu okudum.
    mekanı cennet olsun. Allah bu mavişi de esirgesin. maşallah

    YanıtlaSil
  37. bloğunuzu sürekli takip ediyorum ama hiç yorum yazmamıştım.bu duygu yüklü yazınızı okurken ağlamaklı oldum.sevdiklerimizle bereber hep çocuk olsak hep o günlerde yaşasak .acaba bizde yakınlarımızın çocuklarına böyle güzel hatıralar bırakabilecekmiyiz. bir çocuk beni hatırladığında , çocuklukğunun güzel tatlı anılarını hatırlayacak mı?umarım böyle olur...

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...