Herhalde 12-13 yıl
falan önceydi. Bayram tatili için Balıkesir’e gittik. Funda birinden acayip
hoşlanıyor o zamanlar… Dilinden düşürmüyor, onunla yatıp onunla kalkıyoruz… 2
gün sonra çocuğunda doğumgünü, bizim kız telefonla arayıp doğum günün kutlu olsun diyecek ama provasını günler
öncesinden yapıp duruyor. Saat kaçta arasam, nasıl konuşsam, ne desem falan…
Neyse işte büyük gün
geldi çattı, sabah bizim kız stresle uyandı, öğleden sonra ararım dedi. Ben de
çarşıya çıkacağım o saatlerde. Çıkmadan önce aldım bunun telefonunu gizlice,
benim ismimi çocuğun ismi ile değiştirdim, bıraktım yerine. Sonra çıktım
gittim. Tam 6 Eylül pasajındayım telefonum çaldı. Ürkek – tedirdin bir ses Alo
dedi, ben de karşılık verdim ALOOOO… Funda biraz durdu, sonra korkarak “Ayda” dedi, ben dayanamadım bastım kahkahayı… Remen pasaj inledi ama, ay ne güldüm… Sonra Salak diyip
kapattı telefonu: ) Bir süre benle konuşmadı, çok kızdı çoookkk… Yavrum kimbilir nasıl hazırladı kendini
telefonu açmadan önce, sonra karşısında bula bula beni buldu: ) Hala bilmem aradı
mı çocuğu, kutladı mı doğumgününü…. aklıma geldikçe gülerim ama o telefondaki
donup kalmasına J
This post is about a joke which I did my younger
sister about 12-13 years ago...
I always love to annoy my younger sister. This is
the joy of my life: )
I hope you have also full of joy through the
weekend...
