Bende şöyle bir durum vardır; Yaptım oldu, sıradaki ne…
Bu tüm hayatıma yansımıştır. Tekrardan, kontrolden hiç hazetmem. Geri dönmem. Anılarıma çok bağlıyımdır ama bilinmeyen hep daha cazip gelir bana. Gözüm hep ileridedir.
Her zaman sınavlarda sınıfı ilk terkeden ben olurdum. Yaptıysam yaptım, yapamadıysam yapacak bir şey yok. Geriye dönüp aynı soruya ikinci kez baktığım sayılıdır. Biliyorsam takır takır yaparım, anında aklıma gelir zaten, yok biraz düşüneyim, zorlayayıma girersem bunalırım, 2-3 puan için o sıkıntıya girmem. Hep zamanla yarışırım ben.
Her türlü ilişkimde de durum aynıdır. Bittiyse bitti, geçmişle yaşamam,. Hep yapacak çok işim vardır benim, ne diye olmuşu-bitmişi deşeyim, değiştiremeyeceğim şeylerle zaman geçireyim.
Nerden çıktı şimdi böyle bir giriş diyorsunuz değil mi?? Neredeyse 1.5 yıldır bu blogla haşır neşirim bir kere olsun gidip ben ilk ne yazmışım diye bakmamışım. Başlangıcı yapmışım ya, koşup duruyorum. Hep daha iyisi, hep daha güzeli, hep daha da mutluluk vereni bulmak için.
Bugün okudum ilk postumu tekrar ve düşündüm de 1000 gönüle dokunmuşum ben. İşte bunu kutluyorum kendi çapımda.
Hepinize binlerce teşekkür ederim, sesimi duyduğunuz için.
Aşağıya bir yorum yapın da ben de 15 Haziranda bir çekiliş yapabileyim ve aranızdan birine benden bir hatıra göndereyim.
Ha unutmadan herkeslere açık bu çekiliş, sadece tek bir yorum yapın ama olur mu, sonra ayıklaması zor oluyor hak geçmesin istiyorum.
I never look back, never live with the past. It was like this all my life. Every time I have raced with time.
Today, I thought that I have this blog about 1.5 years and I had not read my first post never.
Is enough for me to start something. I run even without looking at the back.
Anyway, I have just read my first post and I thought that I had touched 1000 hearts. Here I congratulate this. 1000 followers.
Thank you all of you... I love you...
Please just write a comment with your e-mail that I can say the winner on 15 of June...
