Funda Meşhur Oldu - I'm in the last issue of Mollie Makes!

Hani Ağustos ayı sonunda size güzel bir haber vermiştim ya, Mollie Makes Home 3 ‘da varım diye. İşte tam o günlerde Mollie Makes’in başka bir editöründen bir mail daha aldım. Mollie Makes Home’da projelerimden birinin olduğundan habersiz , internette benim fotoğraflarıma denk gelmiş ve benden bir proje istiyordu Kasım sayısı için. Öyle bir şey olsun ki hem kadınlara hem de erkeklere hitap etsin, unisex bir şey!!!

En sonunda benim bir zamanlar ETSY’deki dükkanımda olan ve tüm ürünlerden daha çok favorilere eklenen, şimdilerde ise Yeni Zellanda'da bir bebeği ısıtan şu battaniyeden yola çıkarak bir kaşkol yapmaya karar verdik…

Örnek görüldüğü üzere çok basit herkesin bildiği pirinç deseni ama öyle uğraştırdı ki bu kaşkol bizi. Önce aynı tonlarda ipleri bulmak için dört döndüm. Biz bu battaniyeyi elimizde kalan iplerden örmüştük, hatta iki kat falan yapıp. Şimdi aynı tonlarda ve tek kat örülecek, örüldüğünde deseni gösterecek ve her renk tonunun tek bir markada olduğu yünleri bulmak için 1 hafta oradan oraya koştum. Hele o pomponlardaki yeşil için Üsküdar’lara kadar gittim, kıyıda köşede kalmış tüm yüncüleri gezdim, evde hatırı sayılır bir yeşil ip stoğu oldu bu arada da… Neyse sonunda buldum. Kaşkol örüldü bitti gel gelelim pomponları yapmak için 1 çile ip harcadım, onları aynı boyutta yapmak, habire ip dolamak ne gıcık birşeymiş. Tabii bu dertler fotoğraf çekimine geçince devede kulak kaldı.

Ben canlı fotoğrafı çekemiyorum. Sevmiyorum yani, ne insan ne de hayvan fotoğraflamayı. Ben obje çekmekten hoşlanıyorum, portre fotoğrafçılığı ayrı bir şey, beni geriyor, istediğim şekilde fotoğraf çekemiyorum, daralıyorum, sıkılıyorum ayy hiç istemiyorum. Ben bizim evde hep aynı köşede çiçek böcek fotoğraflamada tecrübeliyim, koy beni başka bir yere öyle kalırım…

Neyse istediler ki bu ürünün lifestyle fotoğraflarından bazıları bir modelin üstünde olsun!!! Ee elimin altında tek model var Funda! O çekimler sırasında yaşadıklarımızı ne siz sorun ne ben söyleyeyim. Of off off ne kavgalar… Funda ‘da zaten hiç sevmez fotoğraf çektirmeyi, bir de hava sıcak o günler. İki Pazar günümüz hır gürle geçti. Evde hazırlanıyoruz, çıkıyoruz bizim evin karşısındaki yeni restore edilen binanın merdivenlerine, bir karış suratla hızlı hızlı çekim yapıyoruz. Funda habire ofurdanıyor, ben ay şimdi sıkıldım yeter diyecek, ayy şimdi fırlatıp atacak kaşkolu stresiyle kıvranıyorum…

Korka korka gönderdim fotoğrafları, kaşkolu’da postaya verdim. Ama öyle güzel tepkiler aldım ki, tüm stres, korku uçup gitti. Çok beğenmişler hem fotoğrafları, hem kaşkolu, odada bir biri takıyormuş bir diğeri ( Bu editörlerin hepsi gencecik cıvıl cıvıl kızlar)…

İşte şimdi dört gözle derginin elime ulaşmasını bekliyorum. Gerçi Annemlere söyledim böyle böyle, Funda’yı tek sayfaya basmışlar diye, bak senden önce meşhur oldu dediler, meşhur edene baksana sen!!! Evlat ayrımı yapmak ne ayıp!

Neyse diyeceğim o ki, onca stres onca vıdı vıdı, sonucu görünce hop diye unutuluyor. Bu harika fırsat için Mollie Makes’e ne kadar teşekkür etsem az…

Bu arada ben Mollie Makes dergisini www.myfavoritemagazines.co.uk sitesinden alıyorum, yani aboneliğim var gerçi elime birazcık geç ulaşıyor, ama dijital olarak da aynı sitede satılıyor sanırım. İsteyenler bir göz atar artık: )

Bu da böyle bir kaşkol hikayesiydi…

After my Mollie MakesHome3 project which I had mentioned here, I’ve gotten an email from one of Mollie Makes editors. 

She had come across with my images in internet and She've wanted an unisex project for November issue of Mollie Makes from me. We decided to make a scarf which can be used by both men and women...

Inspiration Source was one of my baby blankets which was on sale a while ago on my ETSY Shop. Now it warms a baby in New Zealand.

The pattern is so easy as you see but it was difficult to find yarns which is similar color combos with this blanket and of course making pompoms!!!! I tried very hard to be all the same size: )

And also, I'm not a professional photographer and I tried to do my best. I generally take lifestyle photos for my blog so It was an amazing experience for me. It was really hard for me to work with a model, even she is my younger sister:)

After seeing the result my all doubts and tiredness has gone... I’m honored to be part of the last issue of Mollie Makes  and I would like to thanks a lot for this great opportunity to the team at Mollie Makes.

I have a subscription for Mollie Makes Magazine on “myfavoritemagazines”  If you have this great magazine as hardcopy or digital, do not be late!

Lots of love…

Sizinle Gurur Duyuyorum...

Hatırlıyor musunuz size kardeşimin yatak örtüsü örmeye başladığını söylemiştim. Ve umarım diz battaniyesine dönmez demiştim. Ama döndü. Olsun…

Birkaç aydır akşamdan akşama fırsat buldukça örüyordu. En çok da Cuma akşamları, yıllardır kardeşim ile beraber aynı iş yerinde çalışan ama bu ilkbahar işten ayrılan, becerikli arkadaşı da bize geldiğinde ikisi birlikte harıl harıl çalıştılar. O sırada sen ne yaptın derseniz… ee işte kuştur, kelebektir kesip durdum.. Şimdi bunların yanında benimkiler pek bir üfürükten teyyare oldu ama tabiki bunu onlara hissettirmiyorum. Gayet sağlam duruyorum yaptıklarımın arkasında…

Özellikle yurtdışındaki bloglarda ve flickrda dolaşırken o kadar çok gördüm ki bu örnek ile yapılmış, yastık, yatak örtüsü, bebek battaniyesi… anlatamam.. Her beğendiğimi kaydettim bilgisayara ve bizim kızlara gösterdim, işte böyle böyle diye…  Halacığım çok becerikliydi, bu örnekle bir sürü şey yapmıştı, şimdi görse bunları çok mutlu olurdu.

Neyse sonra hemen yünler alındı, başladılar örmeye… eee arkadaşımız çalışmadığından kendi yatak örtüsünü bitiriverdi hemencecik ve alıp bize getirdi. Kardeşimin yatağına serdik bir de baktık ki, rengarenk çok güzel oluyor. Bizimkinin suratı düştü, bende böyle rengarenk istiyorum dedi ve ördüğü sarı papatyayı diz battaniyesi yapmaya karar verdi… 

İşte fotoğraflarda gördüğünüz rengarenk olan arkadaşımızın kendisi için ördüğü yatak örtüsü, şu sarı beyaz olan bizim diz battaniyemiz ( bizim diyorum ki şimdiden öyle kabullenilsin). Gerçi diz battaniyesinden epey büyük oldu habire orada burada yere yatıp üstümüzde ölçtük, ayaklar çıkıyor mu diye, neyse ki düdük gibi boyumuz var da çok uğraşmadı.

Bu haftasonu da tamamladı, yıkadı mis gibi, ütüledi ve kullanıma sundu… Sıcacık o kadar güzel ki.. Bu kış bizi çetin kavgalar bekliyor anlaşıldı… Şimdi bana da vermez, benim gözüm hep onda olur, ne zaman boş bulsam alır sarılırım, bizimki görür görmez çekiştirir, ben gurur yaparım aman al istemiyorum diye… Sonra amannn kime yapıyorum bu gururu diyip yine ilk fırsatta kaparım battaniyeyi…

Gerçektende bu örnek en çok böyle rengarenk olunca kendini gösteriyor. Daha diz battaniyesini tamamlamadan kendimizi yüncüde bulduk… Rengarenk aldık yünleri, sepete tıkıştırdık. Şimdi koltuğun üstüne boşaltıyor seçip seçip renkleri örüyor bizimki… Ben de habire fotoğraflarını çekiyorum… Bakalım yatak örtüsü ne zaman tamamlanacak, gelişmelerden haberdar ederim artık sizi…

I love the crochet but I can not.. Actually I am really busy with another works like cut  birds, butterflies and also hearts from colorful papers :) I think my jobs is very difficult...

Anyway, my little sister has knitted yellow-white (like daisy) small blanket and her friend has knitted these colorful bedcover. And now my little sister wants to knit a colorful bedcover for herself.

We bought a lot of yarns and she has just started to knit a new bedcover and I also happy because I can take a lot of colorful photos..

Benim mutlu minderim...

Kesme biçme yapıştırma işlerinde iyiyim ama tığ işlerinde kardeşim benden çok daha iyidir. Eee herşeyde de ben iyi olacağım diye bir kural yok tabiiJ

Yaklaşık 2 hafta önce Cuma akşamı bir arkadaşımız bize geldi. O şu anda çalışmadığı için kendini el işlerine vermiş. Biz de hemen çoştuk tabii. Benim çoşmam istemek oluyor. Kendime bir minder istedim, en basitinden.  Arkadaşımız o akşam başladı örmeye, neredeyse ön yüzünü tamamladı, ertesi gün de kardeşim arkasını örmeye başladı, yarısını geçti şöyle bir ölçtük ön yüzünden küçük olmuş. Söktü, tekrar başladı, bu sefer de büyük oldu. Sökmeyelim ön yüzünü bir-iki sıra daha örüp büyütelim dedik. Ördü, bu sefer arka taraf yine anlamsız oldu. Birleştirmeye başladı iki tarafı ama uyuşmadılar, ütü ile genişletmeye çalıştı…

Sonuçta bir minderim oldu ama epey bir uğraşarakJ

Ben sevdim, hem bu daha ilk deneme. Kardeşim gerçi eski dantelcilerdendir. Küçükken ben ağzım bir karış açık televizyon seyrederken o arkadaşıyla sokakta volta atarak dantel örerdi.

Bu sarı yastıktaki beyaz dantel de yıllar yıllar öncesine ait onun bir eseri.. Balıkesir’e gittiğimde buldum getirdim. Sonra IKEA’dan bu sarı yastığı alıp üzerine diktik.

Şimdi kendine yatak örtüsü örüyor, hani şu kare kare olanlardan. Tabii yatak örtüsü her an diz battaniyesine dönüşebilir ama şimdilik iyi gidiyor. Ben bilgisayar başında birşeyler ile uğraşırken yan taraftan; “oof yine yanlış yapmışım… haydaaa üç köşeyi birden eklemişim. Amanın aynı renkler yan yana gelmiş… aa yok sökemem, anlaşılmaz”  gibi kendi kendine konuşmalar yükseliyor…

Geçen gün çok güzel renklerde bir sürü ip aldım. Anneme telefonda “Altınoluk’taki sandalyelere minder öreceğiz” dedim. “Pişik mi yapacaksın bizi” dedi…  Bizde oturmayız üstlerine sadece koyar uzaktan bakarız..

Bazılarında da hiç zevk yok...:)

I am very good on the craft jobs. but  on the crochet jobs , my sister better than me. Of course I can not be number one every subject:)

 

About 2 weeks ago, a our friend came to us. She is not working these days and She addicted crochet. We admire her crochets a lot .. I wanted a cushion from her and she started that momentJ  Front side was almost finished. Next day my sister continued to weave my cushion. But she could not knit front and back as the same size. Firstly, back side was smaller than front. She unraveled back side, then  knitted it again.  Continued in this way. Anyway, finaly I have a happy cushion. This is a first trial:)

in the past when I watched tv as hypnosis, my sister used to knit while she was walking… 

This lace on the yellow pillow made by my sister. I found this lace when I went to Balıkesir (my parent live there). Then I bought this yellow pillow from ikea and we sewed my sister’s lace on this pillow.

Now my sister is kniting a bedcover. Of course, at any moment the bedcover can return a blanket:)

When I am in front of  my computer, my sister speaks yourself.. “ again I did mistake… incorrectly merged… I can not unravel again…...”

Recently, I bought a very nice colored ropes . I said to My mom on the phone "we will knit cushions for your chairs in Altınoluk" (They live in Altınoluk durin the summer) 

"they can make us rash in this hot days," she said ...

We can put on the chairs and just look them. Some people do not have any pleasure:)